Dertien dagen Engeland en Schotland
Onze 13-daagse reis naar Londen en Schotland begon op dinsdag 4 augustus 2026 op station Haarlem. Via Amsterdam, Rotterdam, Brussel en Lille bracht de Eurostar ons naar London St Pancras. In Londen liepen we langs de Thames, over Tower Bridge en Millennium Bridge en genoten we van het uitzicht vanuit de Sky Garden. We bezochten Trafalgar Square, de National Gallery, Abbey Road, Portobello Road, Hyde Park, Buckingham Palace, Westminster en Canary Wharf.
We zagen de wisseling van de wacht vanaf de eerste rij, stonden onder de Big Ben, dwaalden rond in Harrods en bezochten twee totaal verschillende voorstellingen. Bij Now You See Me Live probeerden we te begrijpen hoe kaarten verdwenen en mensen leken te teleporteren. Bij Come Alive! wisten we door alle acrobatiek, muziek, lichteffecten en circusacts nauwelijks waar we moesten kijken.
Daarna bracht de trein ons van London King’s Cross naar Edinburgh, precies op Sanders 46e verjaardag. We maakten kennis met het Edinburgh Festival Fringe, liepen over de Royal Mile, bezochten het Palace of Holyroodhouse en lachten zeventig minuten lang bij Heated Rivalry: The Unauthorized Musical Parody in een ondersteboven paarse koe.
Met onze huurauto begon vervolgens het Schotse avontuur. We stonden bij de enorme Kelpies en bekeken het ingenieuze Falkirk Wheel. Via Callander, Glencoe en de Three Sisters reden we naar Fort William, waar Sandy’s Cabin uitzicht bood op het water, de bergen en de ondergaande zon.
We reden langs Loch Ness, vonden een echte geldboom en wandelden door de bergen en langs de hoogste berg van het UK, Ben Nevis, naar Steall Falls. Daar maakten we kennis met de kleine maar bijzonder fanatieke midges en schrokken we ons even later rot van twee straaljagers die met veel kabaal door het dal vlogen.
Bij Glenfinnan wachtten we samen met duizenden anderen op de Jacobite-stoomtrein, die over het beroemde Harry Potter-viaduct reed. Daarna ging de reis verder naar Oban. We zagen er een gedeeltelijke zonsverduistering, voeren met de ferry naar de Isle of Mull en wandelden naar Duart Castle. Vanuit McCaig’s Tower keken we uit over de haven en de eilanden.
Via het Ocean Explorer Centre, de Hollow Mountain bij Cruachan, Kilchurn Castle en Loch Lomond bereikten we Glasgow. Een stad die zich niet direct volledig prijsgeeft, maar die we gaandeweg steeds meer gingen waarderen. We ontdekten haar industriële verleden, het Riverside Museum, de bijzondere Subway, de kleurrijke murals, de kathedraal en natuurlijk de Duke of Wellington met zijn onafscheidelijke verkeerspion.
Het werd een reis vol treinen, metro’s, bussen, boten, een huurauto en uiteindelijk een vliegtuig. We zagen wereldsteden, kastelen, paleizen, lochs, bergen, eilanden en watervallen. We trotseerden warmte, een beetje Schotse mizzle (typische, heel fijne motregen: een combinatie van de Engelse woorden mist en drizzle), vermoeide voeten en hongerige midges. We aten pies, haggis, zalm, hert, lamb en voldoende scones, dronken heel wat koffie en liepen bij elkaar een indrukwekkend aantal stappen.
Na dertien dagen, twee landen en ontelbaar veel herinneringen waren we weer thuis in Haarlem. De koffers kunnen worden uitgepakt, maar de verhalen, foto’s en ervaringen reizen nog lang met ons mee.
London, Scotland and everything in between – what a journey.






















